Ο άθλιος Παπουτσής φερέφωνο των Σιωνιστών απαγόρεψε τον απόπλου των πλοίων που θα μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα με σκοπό να σπάσουν τον πολύχρονο και συνεχιζόμενο αποκλεισμό.
Δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο βέβαια αφού είναι γνωστό οτι η Ελλάδα όχι μόνο είναι ο πιο σπουδαίος σύμμαχος του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ όταν πρόκειται για ιμπεριαλιστικές επιδρομές στους λαούς της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής αλλά παίζει και το ρόλο αναχώματος για την "πολιτισμένη" Ευρώπη στους χιλιάδες εξαθλιωμένους μετανάστες που έρχονται από τις χώρες αυτές.
Πλέον αποδεικνύεται σε κάθε επίπεδο οτι αυτή η κυβέρνηση δεν είναι μόνο ανίκανη αλλά είναι και επικίνδυνη. Ας μην ξεχνάμε την περσινή χαρακτηριστική κωλυσιεργία της ελληνικής κυβέρνησης όταν κρατούνταν Έλληνες πολίτες στις φυλακές του Ισραήλ. Ενώ οι οργανωτές του στόλου της Ελευθερίας ακόμα περιμένουν να τους επιστραφούν τα καράβια της αποστολής όπου βρίσκονται ακόμα παράνομα στα λιμάνια του Ισραήλ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Με σημερινή απόφαση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστο Παπουτσή, απαγορεύθηκε ο απόπλους των πλοίων με ελληνική και ξένη σημαία από τα ελληνικά λιμάνια με προορισμό τη θαλάσσια περιοχή της Γάζας.
Το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής με διαταγή του στις Λιμενικές Αρχές λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή της απόφασης.
Όπως είναι γνωστό, έχουν ήδη δοθεί εντολές στις Λιμενικές Αρχές της χώρας για την επίδοση στους πλοιάρχους των πλοίων ανεξαρτήτως σημαίας της σχετικής Αγγελίας προς Ναυτιλλομένους στην οποία προσδιορίζεται ο θαλάσσιος χώρος ναυτικού αποκλεισμού από το Ισραήλ.
Ειδικότερα για τα πλοία υπό ελληνική σημαία θα πραγματοποιούνται σχετικές εγγραφές στα ημερολόγια γέφυρας μαζί με επίδοση τόσο της παραπάνω Αγγελίας όσο και της ανακοίνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών, ημερομηνίας 22 Ιουνίου 2011.
Επίσης, θα υπάρχει συνεχής ηλεκτρονική επιτήρηση του ευρύτερου χώρου της Ανατολικής Μεσογείου για την καταγραφή, όπου τούτο είναι δυνατό, των κινήσεων πλοίων που τυχόν θα συμμετάσχουν σε ανάλογη κίνηση.
Τέλος, διενεργούνται αστυνομικής φύσεως έλεγχοι σε επιβάτες και πληρώματα, ενώ υπάρχει συνεργασία με τοπικές αστυνομικές και τελωνειακές αρχές για εντατικούς ελέγχους επί θεμάτων αρμοδιότητάς τους.
flashnews.gr
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 2 Ιουλίου 2011
Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011
Οι μάσκες της δημοκρατίας έπεσαν.Ζούμε μέρες κοινοβουλευτικής δικτατορίας
Μετά και τα γεγονότα του διημέρου 28-29 Ιουνίου και τις μεγαλειώδεις πορείες που έγιναν κατέρρευσαν
και οι τελευταίοι ισχυρισμοί που θα μπορούσε να επικαλείται κάποιος περί "δημοκρατίας".
Οι εικόνες αστυνομικών των ΜΑΤ να κυνηγάνε μεσήλικες που κρατούσαν ελληνικές σημαίες, να πετάνε δακρυγόνα μέσα στο μετρό και να καταστρέφουν τα πρόχειρα ιατρεία που είχαν στηθεί ταιριάζουν περισσότερο σε κατοχικές δυνάμεις ή δυνάμεις που στηρίζουν αιμοσταγείς δικτάτορες τύπου Καντάφι ή Μουμπάρακ.Η χρήση χημικών και η επίθεση σε ιατρικές εγκαταστάσεις αποτελούν εγκλήματα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά σε καιρό ειρήνης και "δημοκρατίας" ονομάζονται "μεμονομένα περιστατικά"
Ασφαλώς βέβαια,δεν είναι η πρώτη φορά που η αστυνομία σε εντεταλμένη υπηρεσία κάνει χρήση αλόγιστης βίας, η διαφορά είναι οτι αποδέκτες αυτής της βίας δεν ήταν μόνο οι "κουκουλοφόροι", αλλά άτομα κάθε ηλικίας και πολιτικής ιδεολογίας. Η διαφορά είναι οτι άτομα που μέχρι πρότινος παρασύρονταν από τα ΜΜΕ, τώρα είδαν ξεκάθαρα την προβοκάτσια και το σχέδιο καταστολής της κατοχικής κυβέρνησης του ΓΑΠ.
Οι μέρες της δημοκρατίας μας (αν υπήρξε ποτέ τέτοια) τελείωσαν. Έχουμε μια κυβέρνηση μαριονέτα που βαράει προσοχή και κατεβάζει τα σωβρακα σε κάθε ντιρεκτίβα των ΕΕ/ΔΝΤ/ΕΚΤ, ενώ πολεμάει με κάθε μέσο όποιον διαφωνεί ακόμα και αν ανήκει σ' αυτήν όπως τον βουλευτή Π. Κουρουμπλή που αρνήθηκε να υπογράψει το μεσοπρόθεσμο και διεγράφει από την Κ.Ο.
Για ποιά δημοκρατία μιλάμε λοιπόν; Για μια δημοκρατία λάστιχο οπού μια κυβέρνηση μειοψηφίας (με αναγωγή στο σύνολο του πληθυσμού) αποφασίζει με οριακή πλειοψηφία να ξεπουλήσει κάθετι σ' αυτή τη χώρα με πρώτο και καλύτερο το μέλλον των πολιτών της.
Ο καταλογισμός ευθυνών βαραίνει φυσικά τα δύο κόμματα που έχουν κυβερνήσει από τη μεταπολίτευση και μετά και όχι όλα τα κόμματα συλλήβδην, όπως ακούγεται από αρκετούς. Το ζητούμενο τώρα πια είναι να κατανοήσουμε οτι οι επιταγές του ΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος και οτι η εκχώρηση κεκτημένων δικαιωμάτων αιώνων, δεν είναι προς όφελος της Ελλάδας αλλά πρός όφελος των κερδοσκόπων και μόνο.
ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΜΑ ΟΥΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
και οι τελευταίοι ισχυρισμοί που θα μπορούσε να επικαλείται κάποιος περί "δημοκρατίας".
Οι εικόνες αστυνομικών των ΜΑΤ να κυνηγάνε μεσήλικες που κρατούσαν ελληνικές σημαίες, να πετάνε δακρυγόνα μέσα στο μετρό και να καταστρέφουν τα πρόχειρα ιατρεία που είχαν στηθεί ταιριάζουν περισσότερο σε κατοχικές δυνάμεις ή δυνάμεις που στηρίζουν αιμοσταγείς δικτάτορες τύπου Καντάφι ή Μουμπάρακ.Η χρήση χημικών και η επίθεση σε ιατρικές εγκαταστάσεις αποτελούν εγκλήματα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά σε καιρό ειρήνης και "δημοκρατίας" ονομάζονται "μεμονομένα περιστατικά"
Ασφαλώς βέβαια,δεν είναι η πρώτη φορά που η αστυνομία σε εντεταλμένη υπηρεσία κάνει χρήση αλόγιστης βίας, η διαφορά είναι οτι αποδέκτες αυτής της βίας δεν ήταν μόνο οι "κουκουλοφόροι", αλλά άτομα κάθε ηλικίας και πολιτικής ιδεολογίας. Η διαφορά είναι οτι άτομα που μέχρι πρότινος παρασύρονταν από τα ΜΜΕ, τώρα είδαν ξεκάθαρα την προβοκάτσια και το σχέδιο καταστολής της κατοχικής κυβέρνησης του ΓΑΠ.
Οι μέρες της δημοκρατίας μας (αν υπήρξε ποτέ τέτοια) τελείωσαν. Έχουμε μια κυβέρνηση μαριονέτα που βαράει προσοχή και κατεβάζει τα σωβρακα σε κάθε ντιρεκτίβα των ΕΕ/ΔΝΤ/ΕΚΤ, ενώ πολεμάει με κάθε μέσο όποιον διαφωνεί ακόμα και αν ανήκει σ' αυτήν όπως τον βουλευτή Π. Κουρουμπλή που αρνήθηκε να υπογράψει το μεσοπρόθεσμο και διεγράφει από την Κ.Ο.
Για ποιά δημοκρατία μιλάμε λοιπόν; Για μια δημοκρατία λάστιχο οπού μια κυβέρνηση μειοψηφίας (με αναγωγή στο σύνολο του πληθυσμού) αποφασίζει με οριακή πλειοψηφία να ξεπουλήσει κάθετι σ' αυτή τη χώρα με πρώτο και καλύτερο το μέλλον των πολιτών της.
Ο καταλογισμός ευθυνών βαραίνει φυσικά τα δύο κόμματα που έχουν κυβερνήσει από τη μεταπολίτευση και μετά και όχι όλα τα κόμματα συλλήβδην, όπως ακούγεται από αρκετούς. Το ζητούμενο τώρα πια είναι να κατανοήσουμε οτι οι επιταγές του ΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος και οτι η εκχώρηση κεκτημένων δικαιωμάτων αιώνων, δεν είναι προς όφελος της Ελλάδας αλλά πρός όφελος των κερδοσκόπων και μόνο.
ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΜΑ ΟΥΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
Κάθε χρόνο στην επέτειο του Πολυτεχνείου γίνεται λόγος γι' αυτούς που "πρόδωσαν" την εξέγερση.
Ασφαλώς και είναι αληθές, όμως ποιοι είναι αλήθεια αυτοί που λοιδορούν την εξέγερση του Πολυτεχνείου;
Θα προσπαθήσω να χωρίσω σε 3 κατηγορίες τη γενιά του Πολυτεχνείου: 1)Στους τότε παρόντες και τωρινούς απόντες 2) Στους αιωνίως απόντες και 3)Στους μονίμως παρόντες -που δυστυχώς- είναι και οι λιγότεροι
Στην πρώτη ομάδα ανήκουν, μεταξύ άλλων, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι πρώην αγωνιστές μετέπειτα υπουργοί και βολεμένοι Η πορεία τους γνωστή. Κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει, οτι όταν αγωνίζονταν ενάντια στη Χούντα, δεν έβλεπαν μπροστά τους ούτε υπουργικές καρέκλες, ούτε βολέματα. Αντιμετώπιζαν τις φυλακές, τους ξυλοδαρμούς, τα τανκ.Τη μέρα μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου δεν τους περίμεναν υπουργικές καρέκλες αλλά διώξεις.
Στη δεύτερη ομάδα -και πολυπληθέστερη- ανήκουν αυτοί που τότε ήταν απόντες και που τώρα εξακολουθούν να είναι απόντες. Αυτοί που είτε από φόβο, είτε από συμφέρον έσκυψαν το κεφάλι και έκλεισαν τα μάτια και τ' αυτιά τους για εφτά ολόκληρα χρόνια. Που δεν αντιστάθηκαν έστω και στο ελάχιστο στη Χούντα. Αυτοί που μεταπολιτευτικά έσπευσαν να καλύψουν τον κώλο τους και να βολευτούν σε μια θεσούλα, Είναι οι ίδιοι που σήμερα κατακρίνουν κάθε πράξη αντίδρασης της σημερινής νεολαίας. Αυτοί που διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό το μεταπολιτευτικό σκηνικό της μίζας, του ρουσφετιού και του βολέματος, είτε όντας μέρος του είτε δημιουργώντας ένα κλίμα ανοχής. Είναι αυτοί που μεγάλωσαν μια γενιά σκλάβων και αποχαυνωμένων ατόμων, δίδαξαν τα παιδιά τους οτι δεν αξίζει μα αγωνιστούν για τίποτα , οτι μόνος σκοπός του ατόμου είναι να ανέλθει οικονομικά και κοινωνικά, με κάθε τρόπο, ακόμα και πατώντας επί πτωμάτων. Είναι αυτοί που έκαναν τρόπο ζωής την ωχαδερφιστική νοοτροπία και το τρίπτυχο "ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει ο κώλος μας"... Απόντες τότε απόντες και τώρα Συκοφαντώντας κάθε ενέργεια αντίδρασης στη σαπίλα και χαρακτηρίζοντας γραφικούς ως και αλήτες φοιτητές και απεργούς.Αυτοί είναι που με τη στάση ανοχής και σιωπής τους, δίνουν δύναμη σε κάθε δικτάτορα και κάθε λαμόγιο να λυμαίνεται τη χώρα.
Στην τρίτη ομάδα ανήκουν αυτοί που είναι παρόντες συνεχώς που δε ζήτησαν δάφνες ηρωισμού που δεν μας τους δίδαξαν ποτέ.
Όπως: Ο Γ. Κηρύκου που στις φωτογραφίες και τα βίντεο της εποχής εκείνης εμφανίζεται πάνω στην πύλη με την ελληνική σημαία. Ο Κηρύκου όχι μόνο δεν ζήτησε ποτέ εξαργύρωση των αγώνων αλλά και πέθανε σαν ήρωας, όταν στις φωτιές στην Ικαρία πέθανε προσπαθώντας να σώσει συνανθρώπους του.
Ο Κ. Γεωργάκης, φοιτητής το 1970 στη Γένοβα. Αυτοπυρπολήθηκε στην κεντρική πλατεία της Γένοβα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δικτατορία. Η πράξη αυτή αποσιωπήθηκε από το καθεστώς αλλά και μεταπολιτευτικά. Ακόμα και σήμερα στο σημείο που αυτοπυρπολήθηκε υπάρχει μνημείο που έστησαν οι Ιταλοί που γράφει "Η Ελλάδα δε θα σε ξεχάσει ποτέ"... Αλλά αυτοί είμαστε. Η χώρα της λήθης, η χώρα που τους αληθινούς ήρωες τους ξεχνάει και ονομάζει ήρωες (και μερικές φορές πρωθυπουργούς) τους προδότες.
Ο Κηρύκου και ο Γεωργάκης ξεχάστηκαν. Όπως ξεχάστηκε και ο Παναγούλης -από τους μεγαλύτερους αγωνιστές που έχουν περάσει από αυτή τη χώρα-. Ο άνθρωπος που προσπάθησε να δολοφονήσει τον Παπαδόπουλο, συνελήφθη, βασανίστηκε αλλά δε λύγισε ξεχάστηκε από την ίδια του την χώρα. Ο 'Ηρωας που στο εξωτερικό θα τον γνωρίζουν περισσότερα άτομα απ'οτι στην Ελλάδα. Αλλά είπαμε η χώρα της λήθης....
Επειδή σ' αυτούς τους ήρωες χρωστάμε όλοι λοιπόν, είναι αχαριστία να λέμε οτι "δεν αλλάζει τίποτα", "ώχου μωρέ εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;" Ναι! Εσύ, εγώ, εμείς και όπως γράφει και ο Ν. Χικμέτ "Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς πώς θα γίνουν τα σκοτάδια λάμψη"
Τα μηνύματα του Πολυτεχνείου είναι επίκαιρα Σε μια χώρα στα όρια της πτώχευσης, ξεπουλημένη όσο ποτέ στις διεθνείς δυνάμεις, με χείριστη παιδεία που δεν μορφώνει και με μια κατ' επίφαση δημοκρατία των αγορών και των συμφερόντων. Η μόνη διαφορά είναι οτι στη Χούντα ο κόσμος σκεφτόταν πολύ και μιλούσε λίγο, ενώ τώρα σκεφτόμαστε λίγο και μιλάμε πολύ. Πολύ απλά ΠΙΑΣΑΜΕ ΠΑΤΟ .
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ !!!!!
Αν όχι τώρα πότε;;;;
Ασφαλώς και είναι αληθές, όμως ποιοι είναι αλήθεια αυτοί που λοιδορούν την εξέγερση του Πολυτεχνείου;
Θα προσπαθήσω να χωρίσω σε 3 κατηγορίες τη γενιά του Πολυτεχνείου: 1)Στους τότε παρόντες και τωρινούς απόντες 2) Στους αιωνίως απόντες και 3)Στους μονίμως παρόντες -που δυστυχώς- είναι και οι λιγότεροι
Στην πρώτη ομάδα ανήκουν, μεταξύ άλλων, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι πρώην αγωνιστές μετέπειτα υπουργοί και βολεμένοι Η πορεία τους γνωστή. Κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει, οτι όταν αγωνίζονταν ενάντια στη Χούντα, δεν έβλεπαν μπροστά τους ούτε υπουργικές καρέκλες, ούτε βολέματα. Αντιμετώπιζαν τις φυλακές, τους ξυλοδαρμούς, τα τανκ.Τη μέρα μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου δεν τους περίμεναν υπουργικές καρέκλες αλλά διώξεις.
Στη δεύτερη ομάδα -και πολυπληθέστερη- ανήκουν αυτοί που τότε ήταν απόντες και που τώρα εξακολουθούν να είναι απόντες. Αυτοί που είτε από φόβο, είτε από συμφέρον έσκυψαν το κεφάλι και έκλεισαν τα μάτια και τ' αυτιά τους για εφτά ολόκληρα χρόνια. Που δεν αντιστάθηκαν έστω και στο ελάχιστο στη Χούντα. Αυτοί που μεταπολιτευτικά έσπευσαν να καλύψουν τον κώλο τους και να βολευτούν σε μια θεσούλα, Είναι οι ίδιοι που σήμερα κατακρίνουν κάθε πράξη αντίδρασης της σημερινής νεολαίας. Αυτοί που διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό το μεταπολιτευτικό σκηνικό της μίζας, του ρουσφετιού και του βολέματος, είτε όντας μέρος του είτε δημιουργώντας ένα κλίμα ανοχής. Είναι αυτοί που μεγάλωσαν μια γενιά σκλάβων και αποχαυνωμένων ατόμων, δίδαξαν τα παιδιά τους οτι δεν αξίζει μα αγωνιστούν για τίποτα , οτι μόνος σκοπός του ατόμου είναι να ανέλθει οικονομικά και κοινωνικά, με κάθε τρόπο, ακόμα και πατώντας επί πτωμάτων. Είναι αυτοί που έκαναν τρόπο ζωής την ωχαδερφιστική νοοτροπία και το τρίπτυχο "ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει ο κώλος μας"... Απόντες τότε απόντες και τώρα Συκοφαντώντας κάθε ενέργεια αντίδρασης στη σαπίλα και χαρακτηρίζοντας γραφικούς ως και αλήτες φοιτητές και απεργούς.Αυτοί είναι που με τη στάση ανοχής και σιωπής τους, δίνουν δύναμη σε κάθε δικτάτορα και κάθε λαμόγιο να λυμαίνεται τη χώρα.
Στην τρίτη ομάδα ανήκουν αυτοί που είναι παρόντες συνεχώς που δε ζήτησαν δάφνες ηρωισμού που δεν μας τους δίδαξαν ποτέ.
Όπως: Ο Γ. Κηρύκου που στις φωτογραφίες και τα βίντεο της εποχής εκείνης εμφανίζεται πάνω στην πύλη με την ελληνική σημαία. Ο Κηρύκου όχι μόνο δεν ζήτησε ποτέ εξαργύρωση των αγώνων αλλά και πέθανε σαν ήρωας, όταν στις φωτιές στην Ικαρία πέθανε προσπαθώντας να σώσει συνανθρώπους του.
Ο Κ. Γεωργάκης, φοιτητής το 1970 στη Γένοβα. Αυτοπυρπολήθηκε στην κεντρική πλατεία της Γένοβα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δικτατορία. Η πράξη αυτή αποσιωπήθηκε από το καθεστώς αλλά και μεταπολιτευτικά. Ακόμα και σήμερα στο σημείο που αυτοπυρπολήθηκε υπάρχει μνημείο που έστησαν οι Ιταλοί που γράφει "Η Ελλάδα δε θα σε ξεχάσει ποτέ"... Αλλά αυτοί είμαστε. Η χώρα της λήθης, η χώρα που τους αληθινούς ήρωες τους ξεχνάει και ονομάζει ήρωες (και μερικές φορές πρωθυπουργούς) τους προδότες.
Ο Κηρύκου και ο Γεωργάκης ξεχάστηκαν. Όπως ξεχάστηκε και ο Παναγούλης -από τους μεγαλύτερους αγωνιστές που έχουν περάσει από αυτή τη χώρα-. Ο άνθρωπος που προσπάθησε να δολοφονήσει τον Παπαδόπουλο, συνελήφθη, βασανίστηκε αλλά δε λύγισε ξεχάστηκε από την ίδια του την χώρα. Ο 'Ηρωας που στο εξωτερικό θα τον γνωρίζουν περισσότερα άτομα απ'οτι στην Ελλάδα. Αλλά είπαμε η χώρα της λήθης....
Επειδή σ' αυτούς τους ήρωες χρωστάμε όλοι λοιπόν, είναι αχαριστία να λέμε οτι "δεν αλλάζει τίποτα", "ώχου μωρέ εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;" Ναι! Εσύ, εγώ, εμείς και όπως γράφει και ο Ν. Χικμέτ "Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς πώς θα γίνουν τα σκοτάδια λάμψη"
Τα μηνύματα του Πολυτεχνείου είναι επίκαιρα Σε μια χώρα στα όρια της πτώχευσης, ξεπουλημένη όσο ποτέ στις διεθνείς δυνάμεις, με χείριστη παιδεία που δεν μορφώνει και με μια κατ' επίφαση δημοκρατία των αγορών και των συμφερόντων. Η μόνη διαφορά είναι οτι στη Χούντα ο κόσμος σκεφτόταν πολύ και μιλούσε λίγο, ενώ τώρα σκεφτόμαστε λίγο και μιλάμε πολύ. Πολύ απλά ΠΙΑΣΑΜΕ ΠΑΤΟ .
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ !!!!!
Αν όχι τώρα πότε;;;;
Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΤΟΥ 15%
Προεκλογικά έγραφα οτι η αποχή δεν δίνει κανένα μήνυμα στα κόμματα αλλά αντιθέτως αποτελεί βούτυρο στο ψωμί των κυβερνητικών παρατάξεων. Τα αποτελέσματα των δημοτικών/περιφερειακών εκλογών έφεραν τεράστια ποσοστά αποχής αλλά για τους συνδυασμούς που στηρίζονταν από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν έφεραν -πέρα από μια πτώση των ποσοστών- και καμιά μεγάλη ανατροπή. Όμως αν βγάλουμε τα ποσοστά επί του συνόλου των εγγεγραμμένων και όχι επί των ψηφισάντων βλέπουμε οτι ακόμα και σε μεγάλους δήμους και περιφέρειες εκλέχτηκαν αντιπρόσωποι με 15%. Συγκεκριμένα στις 2 μεγαλύτερες περιφέρειες(Αττική και Κεντρική Μακεδονία) και σε 3 μεγάλους δήμους (Αθήνα, Πειραιάς, Θεσ/νίκη) βλέπουμε οτι:
Στην περιφέρεια Αττικής από τους 2739947 ψήφισαν οι 1544929 με την αποχή πάνω από 40%. Σγουρός και Κικίλιας που πάνε σε 2ο γύρω συγκέντρωσαν σε πραγματικά ποσοστά 12% και 10% αντίστοιχα. Στην μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας δηλαδή θα κυβερνάει για τα επόμενα 5 χρόνια κάτι λιγότερο από το 15% των πολιτών.
Στον δήμο Αθηναίων με την αποχή σχεδόν στο 50% το ποσοστό του Κακλαμάνη για το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέρχεται μόλις στο 13% και του Καμίνη στο 11% . Η αποχή έδωσε το μήνυμα λοιπόν. Για τα επόμενα 5 χρόνια ο Κακλαμάνης θα τσιμεντώνει την Αθήνα εκλεγμένος από το 13%...
Στον Πειραιά με την αποχή επίσης κοντά στο 50% Μίχας και Μιχαλολιάκος συγκεντρώνουν επί του συνόλου των εγγεγραμμένων 13% και 10%
Τέλος στον δήμο Θεσ/νίκης που συγκέντρωσε εξίσου υψηλά ποσοστά αποχής Γκιουλέκας και Μπουτάρης εμφανίζονται να συγκεντρώνουν 38% και 34%. Επί του συνόλου είναι 19 και 17 τα εκατό αντίστοιχα.
Σίγουρα δεν τρέφω αυταπάτες οτι οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν κάτι ριζικά αλλά η αποχή μόνο σε αδιέξοδα καταλήγει, αφού οι πολιτικάντηδες μετά διακηρύττουν οτι έχουν τη στήριξη της πλειοψηφίας του λαού (του 15%). Η ενίσχυση της φωνής των μικρότερων συνδυασμών/κομμάτων μπορεί να φέρει πιο πολλά αποτελέσματα απ'ότι η αποχή.
Εξάλλου η "συνειδητή" αποχή που υποστηρίζει ο αναρχικός χώρος (ή ένα κομμάτι του) φαινομενικά δεν έχει καμιά σχέση με την αποχή λόγω ωχαδερφισμού και αδιαφορίας προς τα κοινά. Σαφέστατα όμως ως πολίτες δεν θα πρέπει να μένουμε απλώς στην άσκηση του εκλογικού μας δικαιώματος κάθε 4-5 χρόνια αλλά να διεκδικούμε κάθε μέρα το καλύτερο μακριά από κομματικά συμφέροντα και σκοπιμότητες.
Στην περιφέρεια Αττικής από τους 2739947 ψήφισαν οι 1544929 με την αποχή πάνω από 40%. Σγουρός και Κικίλιας που πάνε σε 2ο γύρω συγκέντρωσαν σε πραγματικά ποσοστά 12% και 10% αντίστοιχα. Στην μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας δηλαδή θα κυβερνάει για τα επόμενα 5 χρόνια κάτι λιγότερο από το 15% των πολιτών.
Στον δήμο Αθηναίων με την αποχή σχεδόν στο 50% το ποσοστό του Κακλαμάνη για το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέρχεται μόλις στο 13% και του Καμίνη στο 11% . Η αποχή έδωσε το μήνυμα λοιπόν. Για τα επόμενα 5 χρόνια ο Κακλαμάνης θα τσιμεντώνει την Αθήνα εκλεγμένος από το 13%...
Στον Πειραιά με την αποχή επίσης κοντά στο 50% Μίχας και Μιχαλολιάκος συγκεντρώνουν επί του συνόλου των εγγεγραμμένων 13% και 10%
Τέλος στον δήμο Θεσ/νίκης που συγκέντρωσε εξίσου υψηλά ποσοστά αποχής Γκιουλέκας και Μπουτάρης εμφανίζονται να συγκεντρώνουν 38% και 34%. Επί του συνόλου είναι 19 και 17 τα εκατό αντίστοιχα.
Σίγουρα δεν τρέφω αυταπάτες οτι οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν κάτι ριζικά αλλά η αποχή μόνο σε αδιέξοδα καταλήγει, αφού οι πολιτικάντηδες μετά διακηρύττουν οτι έχουν τη στήριξη της πλειοψηφίας του λαού (του 15%). Η ενίσχυση της φωνής των μικρότερων συνδυασμών/κομμάτων μπορεί να φέρει πιο πολλά αποτελέσματα απ'ότι η αποχή.
Εξάλλου η "συνειδητή" αποχή που υποστηρίζει ο αναρχικός χώρος (ή ένα κομμάτι του) φαινομενικά δεν έχει καμιά σχέση με την αποχή λόγω ωχαδερφισμού και αδιαφορίας προς τα κοινά. Σαφέστατα όμως ως πολίτες δεν θα πρέπει να μένουμε απλώς στην άσκηση του εκλογικού μας δικαιώματος κάθε 4-5 χρόνια αλλά να διεκδικούμε κάθε μέρα το καλύτερο μακριά από κομματικά συμφέροντα και σκοπιμότητες.
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ-ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Οι δημοτικές/περιφεριακές εκλογές έχουν την ίδια σημασία με τις βουλευτικές, (αν όχι μεγαλύτερη). Η καθημερινότητα στην Αθήνα αλλά και στις άλλες μεγάλες πόλεις, έχει φτάσει στο απροχώρητο.
Η αποχή δεν είναι λύση, η φράση "όλοι ίδιοι είναι", "κανείς δεν θα κάνει τίποτα", δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αποχή """από άποψη""" και για διαμαρτυρία δεν διαφέρει σε τίποτα από την αποχή λόγω αδιαφορίας.
Η αποχή εξάλλου είναι ατελέσφορη πράξη. Τα κομματόσκυλα και οι έχοντες συμφέρον θα πάνε να ψηφίσουν, έτσι κ αλλιώς, οπότε θα εκλέγονται όλο οι ίδιοι και οι ίδοι, έστω και με ελάχιστες ψήφους.
Αρνούμαι να πιστέψω οτι δεν υπάρχουν άνθρωποι στις περιφέρειες αλλά και στους κατά τόπους δήμους, που δεν έχουν διάθεση να προσφέρουν, έστω και το ελάχιστο. Το ποιό συνδυασμό θα ψηφίσει κάποιος δεν είμαι εγώ το κατάλληλο άτομο να το απαντήσω, είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός.
Οι τωρινές δημοτικές περιφεριακές εκλογές είναι ευκαιρία ο κόσμος να εκδηλώσει την απογοήτευση μέσω της ψήφου. Υπάρχει ΨΗΦΟΣ διαμαρτυρίας και όχι αποχή για διαμαρτυρία, η οποία απλώς είναι βούτυρο στο ψωμί των μεγάλων κομματικών συνδυασμών.
ΟΧΙ ΑΠΟΧΗ... ΜΑΥΡΙΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ
Η αποχή δεν είναι λύση, η φράση "όλοι ίδιοι είναι", "κανείς δεν θα κάνει τίποτα", δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αποχή """από άποψη""" και για διαμαρτυρία δεν διαφέρει σε τίποτα από την αποχή λόγω αδιαφορίας.
Η αποχή εξάλλου είναι ατελέσφορη πράξη. Τα κομματόσκυλα και οι έχοντες συμφέρον θα πάνε να ψηφίσουν, έτσι κ αλλιώς, οπότε θα εκλέγονται όλο οι ίδιοι και οι ίδοι, έστω και με ελάχιστες ψήφους.
Αρνούμαι να πιστέψω οτι δεν υπάρχουν άνθρωποι στις περιφέρειες αλλά και στους κατά τόπους δήμους, που δεν έχουν διάθεση να προσφέρουν, έστω και το ελάχιστο. Το ποιό συνδυασμό θα ψηφίσει κάποιος δεν είμαι εγώ το κατάλληλο άτομο να το απαντήσω, είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός.
Οι τωρινές δημοτικές περιφεριακές εκλογές είναι ευκαιρία ο κόσμος να εκδηλώσει την απογοήτευση μέσω της ψήφου. Υπάρχει ΨΗΦΟΣ διαμαρτυρίας και όχι αποχή για διαμαρτυρία, η οποία απλώς είναι βούτυρο στο ψωμί των μεγάλων κομματικών συνδυασμών.
ΟΧΙ ΑΠΟΧΗ... ΜΑΥΡΙΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)